Даровити Стефан Илић, у души још увек радознали и разиграни дечак, члан музичког састава Калем, који за себе воли да каже да свира виолину, а да се само придржава за клавир, гитару, хармонику и бас, за Принцип магазин открива како је текло његово музичко путовање од детињства до данас, о својим погледима на музику, али и на свет.

ФОТО: Јана Митровић
Уз шољу топлог чаја на Дунаву, по сунчаном зимском дану, Стефан почиње разговор причом о свом стрицу, који је, како сам каже, био и остао његов највећи херој.
– Стриц није имао деце, били смо веома везани. Он је био изузетно свестран. Бавио се фотографијом, разним лепим занимањима, био је сјајан шахиста, изразито способан и комуникативан, а његов ментални склоп и начин на који је ишао кроз живот од малена су ме учили храбрости и раду. Мама ми је причала како би ме стриц, још као веома малог, држао у крилу на сувозачевом седишту аутомобила и пуштао касете. Онда бих ја рукама ударао у ритму по инструмент табли. Тада је, управо он, препознао да има нечега у мени, да имам смисла за музику и ритам, те ми је купио први инструмент – дечји бубањ, који сам ја, наравно, разлупао већ након неколико дана. Може се рећи да већ тада почиње моја фасцинација музиком – истиче Илић.
Претплатите се да бисте прочитали цео текст
Претплата
3 € месечно
30 € годишње · 2,50 € месечно
Неограничен приступ свим текстовима Принципа. Откажите кад год желите.
Претплати се Претплати сеПодршка
10 € месечно
100 € годишње · 8,33 € месечно
Све што доноси претплата, уз већу подршку независном новинарству.
Подржи Принцип Подржи ПринципВећ сте претплатник? Пријавите се·Честа питања



